باد بهاری
باد بهاری بر گلشن رونق هستی بخشیده
قطره شبنم بر گلها می شده مستی بخشیده
خوش بود اکنون مستانه با تو ره صحرا گیرم
مست طرب چون پروانه در بر گلها جا گیرم
تو بسی بهتری ز نرگس و ناز دیده را با رخت به گل چه نیاز؟
چون پروانه جان به هوایت در پرواز
آتشین گل شد فتنه انگیز ای گل من! چون فتنه برخیز
شعله آسا رقصد لاله به ساز باد با چمن ها بشنو راز و نیاز باد
هر طرف جلوه کنان یاسمنی جلوه کن جلوه که خود یاس منی
چو غلغل و شور و نوا به هر چمن گشته به پا
بیا بچینیم گلی از هر چمنی
خواننده:داریوش رفیعی
دانلـــود
.....................................................................
خوابی بود و خیالی
خوابی بود و خیالی ما را روز وصال
رفت از یاد و تبه شد حال آن خواب و خیال
روزی و دلکش و خرم بود فارغ خاطرم از غم بود
بر گل از نم فروردین، لرزان قطره شبنم بود
وه زان حسن و جمال ، وه زان حسن و جمال
جان را نشاط و مستی از روی تو بود
دل را امید هستی بر موی تو بود
ریزان زشاخه سوسن ها گلها بر سرما
لرزان زعشق وبی تابی هر دم پیکر ما
ای کاش دامانت را از کف نمیدادم
چه شد آن وفا چه شد آن صفا ز چه از چشمت افتادم ؟
چو گذشته ها به برم بیا که دهد غم بر بادم
خواهم بار دیگر با تو به صحرا رفتن
غم ها از دل بردن خوش به تماشا رفتن
ای رفته بیا تا نروم از دست کین زخمه غم پاره دلم بشکست
خواننده:داریوش رفیعی
آهنگ:مجید وفا دار
شعر: شهر آشوب
دانلـــود
.....................................................................
گلنار
گلنار، گلنار، کجايي که از غمت
ناله ميکند عاشق وفادار
گلنار، گلنار، کجايي که بي تو شد
دل اسير غم ديدهام گهربار
گلنار، گلنار، دمي اولين شب
آشنايي و عشق ما به ياد آر
گلنار، گلنار، در آن شب تو بودي و
عيش و عشرت و آرزوي بسيار
چه ديدي از من حبيبم گلنار
که دادي آخر فريبم گلنار
نيابي اي کاش نصيب از گردون
که شد ناکامي نصيبم گلنار
بود مرا، در دل شب تار، آرزوي دیدار
تا به کي پريشان؟
تا به کي گرفتار؟
يا مده مرا، وعده وفا، راز خود نگه دار
يا به روي من، خندهها بزن، قلب من بدست آر
چه ديدي از من حبيبم گلنار
که دادي آخر فريبم گلنار
نيابي اي کاش نصيب از گردون
که شد ناکامي نصيبم گلنار
(لب خود بگشا)2 به سخن گلنار
دل زارم را، مشکن گلنار
(نشدي عاشق)2 زکجا داني
چه کشد هر شب دل من گلنار
خواننده : داريوش رفيعي
آهنگساز : مجيد وفادار
آهنگ در مايه : دشتي
شاعر : کريم فکور
دانلـــود
.....................................................................
زهره
یاد ازآن روزی که بودی زهره یار من
دور از چشم رقیبان در کنار من
حالیا خالی است جایت ای نگار من
در شام تار من آخر کجایی زهره
یاد داری زهره آن روزی که در صحرا
دست اندر دست هم گردش کنان تنها
راه می رفتیم و در بین شقایقها
بود عالم ما را لطف و صفایی زهره
بود هنگام غروب و آن روز پر زیبا
ایستادیم از برای دیدنش آنجا
تکیه تو بر سینه ام دادی سر خود را
گفتیم و ما تنها بس رازهایی زهره
چون یقین کردی که در عشقت گرفتارم
طرد گشتی و نمودی اینچنین خارم
خود نکردی فکر آخر نازنین یارم
من همچو تو دارم آخر خدایی زهره
بوی که داری (باد صبا )
ای باد صبا بهر خدا بوی که داری
حبيبم بوی که داری
اين بوی خوش از سلسله موی که داری
جانم جانم موی که داری
حبيبم موی که داری
خرم شده بستان ز تو ای باد بهاری
اين خرمی از روی که و بوی که داری
بوی که داری
ای عزيز بوی که داری
آی ای کاش بدانستم يک آرزوی دل
تا خود تو به دل آرزوی روی که داری
تا خود تو به دل آرزوی روی که داری
جانم جانم روی که داری
عزيزم روی که داری
آی يار دل آه ای دل
ما روی دل از جمله جهان سوی تو داريم
تو روی تو روی دل قبله جان سوی که داری
عزيزم سوی که داری حبيبم سوی که داری
گرديده مؤيد گرديده مؤيد ز چه فکر تو پريشان
در سر مگر انديشه گيسوی که داری
ای عزيز دل
در سر مگر انديشه گيسوی که داری که داری
شعر:مهدی رئیسی
خوانندگانی که این تصنیف را اجرا کرده اند:1.قوامی2.رفیعی3.کوروس
دستگاه:سه گاه(زابل)
آهنگ:محلی(مجید وفادار)
دانلـــود
.....................................................................
شب انتظار
شب به گلستان تنها
منتظرت بودم
باده نا کامی در هجر تو پیمودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
آن شب جان فرسا من بی تو نیاسودم
وه که شدم پیر از غم آن شب و فرسودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
بودم همه شب دیده به ره تا به سحر گاه
ناگه چو پری خنده زنان آمدی از راه
غمها به سر آمد
زنگ غم دوران از دل بزدودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
پیش گلها شاد و شیدا
می خرامید آن قامت موزونت
فتنه دوران دیده تو از دل و جان من شده مفتونت
در آن عشق و جنون مفتون تو بودم
اکنون از دل من بشنو تو سرودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
دانلـــود
.....................................................................
محفل مستی (شب و بیداری)
کو آن محفل مستی کو آن باده پرستی
همچون خم بشکسته افتاده ز جوشم من
کو آن سوز دل من کو آن پرتو روشن
در گوشه تنهایی چون شمع خموشم من
کو آن دلبر فتنه گرم کو آن سینه پر شررم
کو آن مستی و بیخبری کو آن دیده پرگهرم
چون یاد آرم در ؟ جانم دل من لرزد
چون آن بحرم که به یاد طوفان دل من لرزد
آه کو آن شبو بیداریها کو آن می و میخواریها
کو شب بی سحرم کو اشک سحرگاه من
کو آن غم جانکاه من کو دل پرشررم
خواننده:داریوش رفیعی
آهنگ:مجید وفادار
شعر:معینی کرمانشاهی
دستگاه:شور 1336
دانلـــود
.....................................................................
آنکه دلم مشتاقش بود (شادم)-با تشکر از وبلاگ پیام سروش بخاطر فرستادن این تصنیف
باز باز آنکه دلم مشتاقش بود
با مهر آمد و بر مستی افزود
دل دل ، ز آمدنش باشد خرسند
جان جان از نگهش باشد خشنود
چون ، آمد آمد آمد ، آن ماه فریبا
من شادم شادم شادم با مهرش تو دنیا
جان ، گر بزند نازش ، آتش ، بر خرمن من
من ، نکشم تا جان دارم دست از آن دامن
گر می گدازد یا می نوازد
من عاشقم وز قهر و نازش خرسندم
با موی او ، پیوسته باشد پیوندم
شمعم میان اشک و آتش می خندم
لب از شکایت ها می بندم
من عاشقم وز قهر و نازش خرسندم
با موی او ، پیوسته باشد پیوندم
شمعم میان اشک و آتش می خندم
لب از شکایت ها می بندم
باز باز آنکه دلم مشتاقش بود
با مهر آمد و بر مستی افزود
دل دل ، ز آمدنش باشد خرسند
جان جان از نگهش باشد خشنود
چون ، آمد آمد آمد ، آن ماه فریبا
من شادم شادم شادم با مهرش تو دنیا
دانلــــود
خواننده: داریوش رفیعی
آهنگ:مجید وفادار
شعر: کریم فکور
آهنگ در مایه:بیات اصفهان
.....................................................................
چه سازم به اين دل
چه سازم به اين دل
که ديوانه سامان ندارد
ز درمان چه حاصل
که اين خسته درمان ندارد
متاسفانه اطلاعات بیشتری از این تصنیف ندارم
دانلــــود
بشنوید پیش درآمد سه گاه ساخته بیگجه خانی را با تار خود او با همکاری محمود فرنام
در سال 1306در شهر بم کرمان به دنیا آمد.از 19 سالگی خوانندگی در رادیو را شروع کرد....هنر او از درد و تاملات روحی خودش مایه میگرفت.ردیفها را از خوانندگان قدیمی از جمله بدیع زاده فرا گرفت و به وسیله همین هنرمند به رادیو راه یافت. متاسفانه معلوم نیست که چرا بعضی از هنرمندان به مکیفات روی می آورند.این بلای خانمانسوز تباهی جسم و جان آنان را سبب می شود و هیچ طرفی هم از آن نمی بندند.متاسفانه عمر داریوش رفیعی هم بخاطر به دام افتادن در این بلا و بیماری کزاز خیلی کوتاه بود و در 31 سالگی در 
